RAMÓN OTERO PEDRAIO

(Ourense 1888-1976) de familia de carácter liberal ligada a vella fidalguía. 

Estudia en Ourense e se licencia en Filosofía e Letras e en Dereito. 

En 1918 ingresa nas Irmandades da Fala. Máis tarde únese ó Partido Galeguista sendo deputado por Ourense en 1937. 

Coa guerra civil é destituido da súa cátedra e nos anos 50 aglutina as novas xeracions galeguistas na Editorial Galaxia.

Narrativa:

Está centrada nos aspectos da historia e a realidade de Galicia. O mundo rural en: "Pantelas, home libre" (1925), "O purgatorio de Don Ramiro" (1926), "Contos do camiño e da rúa" (1928), "O mesón dos ermos" (1936). Por figuras fundamentáis da historia de Galicia: "Escrito na néboa" (1927), "os camiños da vida" (1928), "Arredor de si" (1930), "Vidas non paralelas" (1930), "A romería de Xelmirez" (1934) ou "Devalar" (1935). De cultura europea "Fra Vernero".

Teatro:

"A laragada" (1928) con temas semellantes o das novelas de fidalgos e labregos, "O desengano do prioiro" (1952) con visión humorística duna mutación na zona do Ribeiro e "O Teatro das máscaras" (1975) cadros dramáticos onde se mestura a satírica e a exaltación lírica.

Poesía:

O principal da súa obra poética recollese no volume "Bocarribeira" (1958)

Ensaio: