Imaxe: Afiador faenando na rúa. 

Gravado de F. de Guisasola (1880)

Brúa na serra un corisco de morte, 
andan os mircos a oubear co frío, 
xíase a oreta na xerfa do río 
i o arreador sigue sempre o seu Norte.

Pica o Lourén máis que unha caimana 
o suor decorre i empapa a guinea 
i o arreador sin un folgo canea 
bule que bule tras da tarazana. 

Canta no chifre unha muiñeira,
arrinca faíscas a faiña que amola 
e cando remata vaise cara a tola 
para arromanar coa linda toleira. 

Non hai para iste home camiños estranos,
maquina d’arreo todalas guchías 
i as súas andolias ao longo dos días 
avantan bariles polos meridianos. 

Dalle así co a roda cen voltas ao mundo,
cambuza a diario tolas e meixúas 
e despois de andare por todalas rúas
fundese co a terra baixo un ceo de chumbo


Ben-Cho-Shey, de BERZAS, 1953