Nena que nesa fontiña 
queres encher a túa cántara, 
sin conocer que non se enche 
vasixa que foi rachada;
por máis que baixes os ollos, 
por máis que xogues coas saias, 
ben se adiviña que choras 
no longo das túas pestanas... 
Que esas pestanas longuiñas 
non che creceron sin auga, 
porque sin rego non crecen 
nas veigas as espadanas.