Baixo dun ceo promizo e bretemoso, 
unha negra montana;
baixo a montana negra, unha curtiña 
de álbores decotada;
pacendo na curtiña, media ducia 
de ovellas esfameadas;
e celosas gardando esas ovellas, 
murchas, tristes, da aldea as catro casas.

Dentro de cada casa, unha cociña 
escura i afumada;
dentro cada cociña, unha fogueira 
que o vento frío apaga;
xunto cada fogueira, cavilosa, 
unha testa incrinada;
dentro de cada testa, un pensamento 
de próusima fuxida, ou de venganza...

¿Que acontece na aldea? Antes de agora 
vina, i alegre estaba;
nela todo era festas e trouleos, 
e bailes e fiadas:
nos campos escoitábanse as de grúas 
dos sachos i as eixadas;
nos fogares as frescas armonías 
das risas e dos bicos, que estralaban.

¿Que demos acontece nesa aldea?... 
¿Cal foi das sete pragas
a que eiquí descargou, matando a súa 
xovialidade sana?...
Cravado por tres cravos baixo a copa 
do cipreste da entrada,
calquera pode leer este letreiro:
"Hai escribano e capellán en Cangas".