A derradeira carta á súa muller

Esta é a carta que Alexandre Bóveda escribiu á súa muller na madrugada do 17 de agosto, minutos antes do seu fusilamento.

 

Fonte: "Vida, paixón e morte de Alexandre Bóveda", X. Álvarez Gallego, Ediciones "Nós", Bos Aires, 1972

 

 

Texto da carta

 

Madrugada do 17 de agosto de 1936

Choliñas, Miña Peque, Vidiña:
Quixera escribirche moito. Mais xa sabes canto puidera decirche.
Perdoame todo, que os peques me lembren sempre; que cumplas todol´os meus encargos.
Eu, almiña estarei sempre con vós como che prometín.
Faltan uns minutos e teño valor, por vós, pola Terra, por todos. Vou tranquío.
Adeus, Vidiña: Vive para os peques e os vellos, abrázaos, confórtaos. Sé Ti, miña Pequeniña ademirable, a máis valente de todos. Alá sentirei ledicia e satisfacción de Ti e de todos.
Lembrareivos sempre, velarei sempre por vós.
Adeu. Contigo, cos peques, cos vellos todos, estará sempre na lembranza, na máis grande, máis fonda, máis infinda das apertas, o voso,
Xandro.

P.S: Recei contigo.

 

 

• Volver a: Centenario do nacemento de Alexandre Bóveda

 

 

 

www.galespa.com.ar